ผลที่ตามมาของแอ็คชั่นทริลเลอร์ระทึกขวัญที่ยืดเยื้อออกไป ฉากแอ็คชั่นส่วนใหญ่ดำเนินไปนานเกินไป จนทำให้ดูซ้ำซากจำเจทุกอย่างเกี่ยวกับ John Wick: Chapter 4 อยู่เหนือจุดสูงสุด ไม่ใช่แค่การต่อสู้ ความรุนแรง การนองเลือด และการเสียชีวิต มันยังจมอยู่ใต้น้ำอย่างไม่ลดละด้วยการเคลื่อนไหวของกล้อง ดนตรีประกอบ และไฟกระพริบ ทั้งหมดนี้รวมอยู่ในภาพยนตร์อย่างมีสไตล์
สิ่งเดียวที่มีไม่มากในบทที่ 4 คือบทสนทนา แต่ Keanu Reeves มีความดุดันและน่าหลงใหลในฐานะนักฆ่าที่ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากเมื่อเขาสามารถใช้กำปั้นและอาวุธแทนได้ เมื่อพิจารณาถึงอาชีพอันน่าทึ่งของรีฟส์และการแสดงของเขาในภาพยนตร์ The Matrix และ Bill & Ted เป็นเรื่องที่น่าทึ่งที่ตอนนี้ John Wick น่าจะเป็นตัวละครที่เขาสามารถระบุตัวตนได้มากที่สุด รีวิวหนังการ์ตูนแอนิเมชั่น
คุณคาดหวังว่าฉากผาดโผนและการออกแบบท่าเต้นต่อสู้ของภาพยนตร์ John Wick จะเป็นระดับสูงสุด แชด สตาเฮลสกี้ ผู้กำกับซึ่งเป็นอดีตนักชกคิกบ็อกซิ่ง เริ่มต้นเข้าสู่วงการภาพยนตร์ด้วยการเป็นสตันท์แมน โดยทำหน้าที่เป็นสตันท์ดับเบิ้ลของคีอานู รีฟส์ใน The Matrix งานสตั๊นต์ฉูดฉาดฉูดฉาดเป็นสิ่งที่มอบให้ และเป็นเหตุผลหลักในการชมเทศกาลเชือดเฉือนที่สนุกสนานเหล่านี้ ยิ่งกว่าโครงเรื่องซึ่งสะท้อนโครงสร้างพื้นฐานของภาพยนตร์ในอดีต โดยวิค (คีอานู รีฟส์) ผ่าทางผ่านลูกน้องจำนวนนับไม่ถ้วนของ อดีตนายจ้างของเขา โต๊ะสูง แต่ถึงแม้ตามมาตรฐานการออกนอกบ้านของ Wick ที่ผ่านมา สิ่งนี้ก็น่าทึ่ง ร่างมนุษย์ถูกเหวี่ยงเข้าไปในยานพาหนะที่กำลังเคลื่อนที่ รีฟส์พังลงมาสองครั้งตลอดความยาวของบันไดSacré-Coeur และเพื่อเป็นการย้ำเตือนว่าเราอยู่ในเงื้อมมือของปรมาจารย์ด้านแอ็คชั่น สตาเฮลสกี้จึงนำเสนอฉากการต่อสู้ที่ยาวขึ้นและซับซ้อนจนน่าเหลือเชื่อ ในลักษณะที่ดูเหมือนจะเป็นช็อตเดียว กล้องลอยอยู่เหนือศีรษะ
สตาเฮลสกี้กลับมาร่วมงานกับทีมงานหลัก ซึ่งรวมถึงผู้ออกแบบงานสร้าง เควิน คาวานอห์ ผู้ซึ่งยังคงชื่นชอบโครงสร้างหลอดนีออนและการใช้รหัสสี แต่มีเลือดสดๆ อยู่ในตัวนักแสดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งดอนนี่ เยน ผู้มีนิสัยขี้ประจบประแจงอย่างเคน นักฆ่าตาบอด และสก็อตต์ แอดกินส์ ที่สนุกสุดๆ ในบทคิลลา นักฆ่าชาวเยอรมันขนาดบวกที่มีฟันโลหะ ทั้งหมดนี้ดีกว่าสำหรับการเคี้ยวทิวทัศน์ .
Comments
Post a Comment